Page 24 - อ่านฟรี! หลงเหลือเพียงครึ่งหัวใจ 1
P. 24

หลงเหลือเพียงครงหัวใจ 1
                                             ่
                                             ึ

                ¢Íº¤Ø³·Õ誋ÇÂÊ͹Á¹ØÉäÁ‹ÊÁºÙóÍ‹ҧ¼ÁãËŒÃÙŒ¨Ñ¡¤ÇÒÁÃÑ¡
                ¼Á¡çÃÑ¡¤Ø³àª‹¹¡Ñ¹’




                ตกกลางคืน ชิซุราอิออกไปซื้ออาหารค�่า
                ชีวิตประจ�าวันเรียบง่ายที่เกิดขึ้นซ�้าๆ ทุกวัน ชีวิตแต่ละวันของชิซุราอินั้นน่าเบื่อ

                                          ี
                                                                    ี
                                                      ั
                                ื
                      ี
          ไร้รสชาติ ขนาดท่ว่าหากสลับเม่อวานกับวันน้ หรือหนักกว่าน้น ต่อให้สลับเดือนท่แล้วกับ
          เดือนนี้ก็ยังไม่มีอะไรเสียหาย
                                         ี
                 ิ
                                             ั
                                                                       ี
                                                                       ่
                ชซุราอิท�าอาหารเองด้วย แต่วันน้เขาตดสินใจกนข้าวกล่อง หากไปตอนทร้าน
                                                   ิ
                                 ึ
                        ื
          จวนเจียนปดจะได้ซ้อแบบลดคร่งราคา เขาเดินอยู่บนถนนหน้าสถานีด้วยความรู้สึกมีชัย
          เล็กๆ ในใจ
                                                           ั
                แม้เป็นย่านร้านค้าไม่ใหญ่นัก แต่เทียบกับละแวกบ้านแล้ว ท้งแสงสว่างละลานตา
          ทั้งเสียงพูดคุยสนุกสนานของผู้คนที่เดินขวักไขว่ไปมาเรียกได้ว่าสว่างเจิดจ้าเลยทีเดียว
                                          ่
                ตอนกลางคืนอากาศหนาวเย็นยิ่งกวาเดิม ชิซุราอิเดินห่อไหลก้มหน้าก้มตาตาม
                                                            ่
                                                           ั
                                         ี
          สัญชาตญาณและเดินข้ามสะพานลอยตรงส่แยกในท่าห่อไหล่อย่างน้น รถยนต์หลายคัน
          เร่งสปีดขับว่อนอยู่ใต้ฝาเท้า ไฟหน้ารถสว่างไสวราวกับสายธารประกายแสง
                จู่ๆ เขาก็รู้สึกเหมือนมีสายตาจับจ้อง
                ชายหนุ่มคนหน่งก�าลังเดินข้นบันไดฝังตรงข้าม กางเกงยีนสีด�ากับแจ็กเกตหนัง
                                     ึ
                            ึ
          สีด�า แม้สีเคร่องแต่งกายกลมกลืนไปกับความมืด แต่สาเหตุท่ดึงดูดสายตาของตนได้น้น
                   ื
                                                       ี
                                                                        ั
          เป็นเพราะรูปร่างสูงโปร่ง
                                    ี
                ชายหนุ่มไม่ได้มองมาทางน้ ทว่าชิซุราอิแอบมองใบหน้าอีกฝายขณะเดินสวนกัน
          ตรงทางลงบันได หน้าตาคุ้นๆ เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน

                น่เป็นคร้งแรกในเมืองน้...ไม่สิ คร้งแรกไม่ว่าท่ไหนก็ตาม เขาไม่เคยเจอใครท่รู้สึก
                                        ั
                 ี
                      ั
                                                                       ี
                                                 ี
                                 ี
          คุ้นหน้ามาก่อนเลย
                                         22
   19   20   21   22   23   24   25   26   27   28   29