Page 67 - อ่านฟรี! มารกระบี่ขอรัก (เล่มเดียวจบ)
P. 67

โ
                                                                 ม
                                                                     ย
                                                                    ยี
                                                                       น
                                                                  เ
                                                                  
                                                                   ห
                                                                โมเหยียน
                   อินเจ๋อมาที่นี่ในครั้งนี้เพื่อมาส่งสารให้พวกนางแทนต้วนมู่ไป๋
                   เซียวเฟยฟังอยู่ข้างๆ แอบก่นด่าสาปแช่งอยู่ในใจ ไปหาเยว่ยเป†า
                                                                    ี
            โดยตรงก็พอแล้วนี่ เหตุใดต้องมารังแกนางด้วย?
                   เยว่ยเป†าแอบหนีกลับแดนมารโดยท่ไม่ได้บอกต้วนมู่ไป๋ แน่นอน
                                                 ี
                      ี
            ว่านางต้องไม่ยอมกลับไป
                   เดิมนางเป็นคนเผ่ามาร ที่นี่ถึงจะเป็นบ้านของนาง

                   อีกอย่างนางกับÈิษย์พ่หญิงมีแค้นส�าคัญต้องช�าระ มองความเป็น
                                     ี
            ความตายเป็นเร่องปกตินานแล้ว ดังน้นค�าพูดท่ต้วนมู่ไป๋ส่งถึงนางจึงรบกวน
                                          ั
                                                  ี
                         ื
            จิตใจนางจนไม่สงบ วาจาจากปากเลยไม่ได้มีความเกรงใจนัก
                   “เหตุใดข้าต้องเขียนจดหมายส่งให้เขาด้วย เหตุใดต้องเขียนกัน?”
                   เซียวเฟยแอบร้องว่าแย่แล้ว พอสัมผัสได้ถึงปราณมารของอินเจ๋อ

            ก็รีบหายตัวไป แล้วไปปราก¯ตัวตรงหน้าเยวี่ยเป†า

                                                        ั
                                                ี
                             ี
                   ปราณมารท่ปล่อยออกมาจากกระบ่กลืนมารน้นคมกริบกว่ากระบ  ี ่
            หรือดาบทั่วไปมาก แม้ปราณมารนั้นจะถูกเก็บกลับไปทันทีที่สัมผัส แต่ก็
            ยังทิ้งรอยแผลไหม้ไว้ที่บริเวณทรวงอกของเซียวเฟยจนมีควันลอยออกมา

                   อินเจ๋อเห็นดังนั้นรูม่านตาก็หดตัวลงทันที

                   เขาไม่ได้เจตนาท�าร้ายใคร แต่เพราะเยวี่ยเป†าพูดจาล่วงเกินเซียน
                 ี
            กระบ่ เขาเลยต้องลงโทษเล็กน้อยเป็นการตักเตือน ไม่ได้ต้องการท�าร้าย
            ใคร

                   จ้องมองบาดแผลท่ทรวงอกของนาง ใบหน้าของเขาก็เย็นยะเยือก
                                   ี
            ด่งมีเกล็ดน้าแข็งบางๆ ช้นหน่งปกคลุม ไอพิ¦าตพลุ่งพล่านท�าให้ผู้คนต่าง
              ั
                                    ึ
                                ั
                      �
            พากันหวาดกลัว
                   เขาพูดต่อจนจบ สื่อสารในสิ่งที่ต้วนมู่ไป๋อยากบอกให้ชัดเจนและ

                                                                          65
   62   63   64   65   66   67   68   69   70