Page 15 - อ่านฟรี ตกหลุมรักซูเปอร์สตาร์
P. 15

TENGA KOBAYASHI


                สุดยอดไปเลยแฮะ สมแล้วที่แฟนของมานากะ ชุน ช่างหน้าใหญ่ใจโตเสียจริง
          คุสึอุนึกทึ่งอยู่ในใจ และเขาก็คิดอย่างสบายใจว่าเพียงเท่านี้งานที่เหลือก็มีแค่วิเคราะห์
          ผลส�ารวจความพึงพอใจของลูกค้าเพื่อน�าไปใช้ในการวางแผนครั้งต่อไปเท่านั้น แต่ก็

          กลับกลายเป็นว่าเพื่อนร่วมงานของเขาที่เดิมทีถูกวางตัวเอาไว้ให้ต้องมาเป็นมัคคุเทศก์
          ในคราวนี้เกิดล้มปวยลงจนต้องเข้าโรงพยาบาลอย่างกะทันหัน ส่งผลให้คุสึอุต้องมาแทน
          อย่างเลี่ยงไม่ได้
                โดยปกติส่วนใหญ่แล้วคุสึอุจะมีแต่งานมัคคุเทศก์ในทริปที่จ�านวนคนน้อยและ

          ไปแต่แถบทุรกันดารอย่างทัวร์ขั้วโลกใต้ ท�าให้เขารู้สึกไม่สบายใจบ้างเล็กน้อยเมื่อต้องมา
          ท�าหน้าที่ร่วมกับมัคคุเทศก์หญิงอีกหลายคน เพียงแต่ด้วยความที่คุสึอุชมชอบทะเลและ
          เรืออยู่แล้ว ท�าให้เมื่อคิดถึงว่าจะได้ขึ้นมาบนเรือส�าราญพรินเซสโอเด็ต ก็รู้สึกลิงโลดอยู่
          เงียบๆ ในใจ

                ในตอนนั้นเองเสียงลากกระเปาเดินทางแบบสูทเคสหลายต่อหลายใบก็ท�าให้
          คุสึอุเงยหน้าขึ้นมอง
                คุสึอุเห็นชายห้าคนที่อายุอานามแตกต่างกันก�าลังมุ่งตรงมาทางนี้ โดยมีชายวัย
          ประมาณสามสิบปที่สวมแว่นตากรอบสีด�าเข็นรถเข็นที่บรรทุกกระเปาเดินทางแบบสูทเคส

          ขนาดใหญ่หลายใบเดินเป็นหัวแถวน�าหน้า ทางด้านหลังของเขามีชายหนุ่มคนหนึ่ง
          เดินตามมา เขาสวมหมวกแกปแบบกดปกหมวกลงต�่าและคาดแมสก์ปดปาก ทั้งยังถูก
          รายล้อมจากทั้งด้านซ้ายขวาและด้านหลังราวกับจะเป็นการ์ดปองกันตัวเขาเอาไว้
                “อะ ชุนคุง...!” มากิที่ยืนอยู่ข้างๆ เปล่งเสียงออกมาเบาๆ ท�าให้คุสึอุร้องเอ?

          อยู่ในใจก่อนจะหันกลับไปมองอีกครั้ง
                ‘คนที่สวมแมสก์ปดปากนั่นน่ะรึ? ทั้งที่มองไม่เห็นหน้าเลยสักนิดแต่คุณมากิก็ยัง
          อุตส่าห์จ�าได้อีกนะเนี่ย’ คุสึอุรู้สึกทึ่ง ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าก่อนหน้านี้มีการแจ้งเอาไว้แล้วว่า
          ดาราจะมาถึงก่อนเวลานัดหมายกับลูกค้าทั่วไป แล้วจะขึ้นไปรออยู่บนเรือก่อน

                คุสึอุจึงเดินเข้าไปใกล้คนกลุ่มเล็กๆ ที่เดินเข้ามาถึงแถบเคาน์เตอร์และเอ่ยว่า
                “ขออภัยครับ ไม่ทราบว่าเป็นคนจาก ‘เจ็มสโตน’ หรือเปล่าครับ?”
                เมื่อลองเอ่ยชื่อบริษัทต้นสังกัดของมานากะ ชุนออกไปเพื่อเช็กให้แน่ใจ ทาง
          ฝายชายที่สวมแว่นตากรอบด�าก็เอ่ยพลางพยักหน้ารับว่า “ครับ” ด้วยท่าทางระแวดระวัง


                                         13
   10   11   12   13   14   15   16   17   18   19   20