Page 40 - อ่านฟรี รักแรกที่ไม่รู้จัก
P. 40

่
                                   รักแรกทีไม่รู้จัก

          ท�าให้โทรุแอบประทับใจอยู่ลึกๆ จะว่าไปแล้ว ดูจากตอนที่เขามาแนะน�าตัว มิฮาชิกับ
          มาเอฮาระดูท่าทางสนิทกันนี่นะ รู้อย่างนี้ยกเรื่องมิฮาชิขึ้นมาพูดให้เร็วกว่านี้ก็ดี โทรุมอง
          เนกไทของมาเอฮาระที่รัดแน่นไม่มีหย่อนสักนิดเหมือนทุกครั้งแล้วคิดเช่นนั้น

                ภายในร้านขายอาหารชุดหลังเวลาพักกลางวันนั้นแทบไม่มีเงาคน นอกจากพวก
          โทรุที่นั่งโต๊ะริมหน้าต่างก็มีแค่คู่ชายหญิงคล้ายคู่รักนั่งเฉียงไปอีกมุมเท่านั้น
                “ครับ เมื่อวานช่วยตอบค�าถามหลายๆ ข้อให้ด้วย”
                “...ค�าถาม?”

                “ครับ เรื่องที่ไม่เข้าใจตอนไปลงพื้นที่ แล้วก็มีเรื่องส่วนตัวอย่างอื่นอีกนิดหน่อย”
                โทรุโล่งใจไปหน่อยจนไม่ระวัง ดังนั้นจึงไม่รู้ตัวว่าพูดเรื่องที่ไม่ควรพูดออกไปจน
          กระทั่งได้ยินประโยคถัดมาของมาเอฮาระ
                “เอาเรื่องส่วนตัวไปถามรึ”

                เสียงที่ตอบกลับมาทุ้มต�่ากว่าทุกที มีความเย็นยะเยือกแฝงไว้อยู่ ความเปลี่ยนแปลง
          กะทันหันนั้นท�าเอาขนลุกเกรียว
                เพราะโทรุก�าลังบอกว่าเอาเรื่องที่ไม่เคยถามมาเอฮาระเลยสักครั้งไปถามกับมิฮาชิ
          หากดูจากมุมของมาเอฮาระแล้ว มันไม่ต่างจากบอกว่าผู้สอนงานอย่างมาเอฮาระพึ่งพา

          ไม่ได้
                “ไม่ใช่นะครับ! ผมตั้งใจจะถามจากมาเอฮาระซังแล้ว แต่ไม่กล้าถาม ก็เลย...”
                “...อย่างนั้นรึ”
                ความเงียบก่อตัวขึ้นหลังอีกฝ่ายตอบกลับมาสั้นๆ บรรยากาศหนักอึ้งผิดกับ

          เมื่อครู่จนแม้แต่จะหายใจก็ยังล�าบาก เหมือนมีอะไรบางอย่างที่ตึงเครียดแทรกอยู่ ต่างจาก
          อารมณ์หมดความสนใจของอีกฝ่ายเมื่อโทรุเกิดอาการอ�้าอึ้งอย่างทุกครั้ง
                สายตาของมาเอฮาระเสียดแทงเกินไปจนต่อให้ก้มหน้าก็ยังรู้สึกได้ว่าก�าลังโดน
          จ้อง แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกกดดันจนหายใจไม่ออกขนาดนี้ โทรุค่อยๆ ลองเงยหน้า

          ขึ้นอย่างทนไม่ไหว แต่แล้วก็ต้องกลั้นหายใจ
                สีหน้าของมาเอฮาระที่จ้องมาทางนี้บ่งบอกถึงความหน่ายใจอย่างไม่ปิดบัง
                “แล้วไงต่อ? สรุปคือ...อยากบอกฉันเรื่องอะไร”
                โทรุเข้าใจประโยคค�าถามที่อีกฝ่ายค่อยๆ พูดออกมาทีละค�า แต่เขาไม่สามารถ


                                         38
   35   36   37   38   39   40   41   42   43   44